halk aşksızsa sokaklar banka dükkânlarıyla doludur
cahit zarifoğlu

Biz napıyoz la bu hayatta? Birileri demiş, sınırları çizmiş, burda yaşıyacan demiş. Birileri demiş ki bu maaşı alıcan demiş, bu okula gidicen demiş, bunlara karşı çıkmıcan demiş. Bunların hepsi ben söylemeden önce, ben yapmadan önce birileri tarafından söylenmiş. Ben istemedim ki bunların hiçbirini?

- hapishanede kendimi mutsuz hissettiğimde…
…kuran’ı kerim’deki
”dertli bir yürek için…”
“…en iyi teselli allah’ı zikretmektir.”
diyen ayeti düşünürüm.
moralim bozulduğunda ya da kederle dolduğumda…
…kimsenin duymak istemeyeceği…
…ruhumdaki ızdırabı ve acıyı..
…dile getirme ihtiyacı hissederim.
sonra, filmlerinde tüm acılarımı…
…dile getiren ve o filmlerini…
…tekrar tekrar izlememe…
…sebep olan, iyi bir insana rastladım.
başkalarının hayatlarıyla oynayan…
…fakirlerin, çoğu maddesel…
…olan basit ihtiyaçlarına
kayıtsız kalan zenginleri…
…sergilemeye cesareti olan bir insan.
o yüzden bu kitap beni teselli etti.
kendimle ilgili ifade etmek istediğim şeyleri anlatıyor.
rolünü bitirdiğine göre, bir yönetmendense…

+ …oyuncu olabileceğini düşünüyor musun?
- bunu söylemek bana düşmez.
sanırım oyuncu olmayı tercih ederim.
içimde hissettiğim
…tüm acıları ve…
…yaşadığım kötü şeyleri
ifade edebilirdim herhalde.
oyunculuğumla, hissettiklerimi…
…aktarabilme fikri…
…hoşuma gidiyor.
+ şu anda kameraya rol yapmıyor musun?
şimdi yaptığın ne?
- çektiklerimi anlatıyorum.
bu rol değil.
içimdekileri anlatıyorum.
benim için sanat…
…insanın, içindekileri dışarı vurmasıdır.
tolstoy…
“sanat, sanatçıların kendi içlerinde…”
“…geliştirip, paylaştıkları
duygusal bir deneyimdir” demiş.
yaşadığım zorlukların ve…
…acıların, iyi bir oyuncu olmama
uygun bir altyapı hazırladığını…
…düşünüyorum.
bu şekilde iyi rol yapıp içimdekileri…
…dile getirebiliyorum.
neden oyuncu olmak yerine yönetmen taklidi yaptınız?
yönetmen rolü yapmak başlı başına bir performans.
bence bu zaten oyunculuktur.
+ şimdi kimin rolünü oynuyorsunuz?
- kendiminkini.

sinema tarihinin en güzel sahnesidir.

…bu ne çıldırtan denge.
yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar bahçe.

ben küçük bir kızken…
…uçmak isterdim hep.
evin tepesinden.
geceleri, gözlerimi kapatıp…
…damda olduğumu hayal ederdim…
…yataklarındaki annemle babama
bakardım.
sonra damdan atlayıp…
…uçardım.
bütün komşular uyurken…
…ben havada süzülürdüm…
…pencerelerinden içeri bakardım…
…uçarken…
…ve ağaçlarda dinlenirken.
yapabileceğimi bilirdim hep…
…onlara asla söylemedim.
biri bile bilse, düşmene sebep olabilir.
düşmene sebep olabilir. düşmene…
…sebep…
olabilir…
büyüdükten sonra,
garip davranmaya başlayabilirim.